• Anneler hep kötü polisi oynamak zorunda mı?

    Tüm annelerin neredeyse hergün karşılaştığı problem miniklerine "hayır" demek zorunda kalmak.

    Minikler şeker, çikolata, cips istiyor. Anneler ise onların sağlıklı beslenmesini. Peki böyle durumlarda anne olarak ne yapmalıyız? Pedagoğumuza sorduk:

    1. Hepimiz çocuklarımıza "hayır" demek zorunda kalıyoruz. Bunu yaparken hem kendimizi kötü hissetmemek hem de çocuğumuzun hevesini kırmamak için nasıl bir denge oturtmalıyız?

    2. Çocuğumla beraber markete gittiğimde gördüğü bir çok ürünü almak için ısrar ediyor. Onun için faydalı olmayan ürünleri almasını istemiyorum ama herkesin içinde hayır diyip onu üzmek/ağlatmak istemiyorum. Ne yapmalıyım?

    3. Çocuğumla atıştırmalık olarak ne yiyebilir ne sıklıkta yiyebilir anlaşmıştık. Ancak bir arkadaşına gittiğinde, onda gördüğü şeyi hemen kendisi de istiyor. Anne sen bana izin vermiyorsun ama bak arkadaşım yiyor diyor. Ben de hiçbir şeye izin vermeyen anne gibi kendimi kötü hissediyorum. Böyle bir durumda ne yapmalıyım?

    4. Büyükanneler büyükbabalar çocuğumu mutlu etmek için sürekli şekerleme vs alıyorlar, çocuğumda bu atıştırmalıklara alışıyor. Onlara karşı ayıp etmeden, almamalarını nasıl söyleyebilirim? (bu pek pedagog sorusu degil ama valid bir soru...)

    5. Bazen biz anneler çocuğumuzun beslenmesine bu kadar dikkat ederken, babalar çocuklara hediye olarak çikolata/şeker vs getiriyor. O zaman da çocuklar anneyi izin vermeyen babayı izin veren gibi görüyor. Hatta annesinden gizli babasından abur cubur almasını isteyebiliyorlar. Bu durumda anne babaların tavrı nasıl olmalı?

    6. Çocuğumun hem kendine güveninin artması için hem de kendi kararlarını kendisi vermesini teşvik etmek için ne yiyeceğini bazen kendi seçsin istiyorum. Ama her zaman seçtiği şeyler içime sinmiyor. Bu dengeyi nasıl kurmalıyım?